در بسیاری از فرآیندهای صنعتی، دقت و پایداری در توزین مواد، به‌ویژه در موادی که با نرخ‌های مشخص و کنترل‌شده مصرف می‌شوند، اهمیت زیادی دارد. مقدار ماده‌ای که به‌صورت پیوسته وارد فرآیند می‌شود، مستقیماً بر کیفیت محصول و پایداری فرآیند اثر می‌گذارد. سیستم‌های توزین مانند نوار توزین، اسکرو توزین، هاپر توزین برای تضمین این موارد به کار می‌روند.

کاربرد تجهیزات توزین محدود به تعدادی از صنایع نیست، با این وجود در برخی فرآیندها، دقت و پایداری فید مواد اهمیت ویژه‌ای دارد. در صنایع رنگ و رزین، دقت و پایداری تغذیه رنگدانه‌ها از حساسیت بالایی برخوردار است. دقت اندازه‌گیری میکرودوز فیدرهای به کار برده شده در این صنعت تا 0.5 درصد نرخ عبوری است. در صنایع غذایی اسکرو توزین‌های از نوع LIW به طور گسترده برای تغذیه مواد افزودنی از جمله شکر و آرد استفاده می‌شوند. دقت مطلوب در این کاربرد معمولا 0.1 تا 0.5 درصد نرخ عبوری است. در صنایع معدنی نیز برای اضافه کردن کاتالیزورها به فرآیند از انواع تجهیزات توزین استفاده می‌شود.

سیستم های توزین بر اساس روش اندازه‌گیری، به دو دسته تقسیم‌بندی میشوند: توزین حجمی (Volumetric) و توزین وزنی یا گراویمتریک (Gravimetric). در سیستم‌های توزین حجمی (Volumetric)، نرخ تغذیه بر اساس حجم مواد جابه‌جا شده و سرعت فیدر محاسبه می‌شود؛ مانند نوار توزین‌ها. در مقابل، در سیستم‌های توزین وزنی (Gravimetric)، نرخ تغذیه بر اساس وزن مواد مسقیما اندازه‌گیری می‌شود؛ مانند اسکرو توزین‌ها. تفاوت این دو نوع سیستم زمانی اهمیت که چگالی ماده در فرآیند تغییر کند، اهمیت بیشتری دارد. 

سیستم‌های توزین وزنی (Gravimetric) در دو دسته مهم شناخته می‌شوند. نوع اول تجهیزات Loss-in-Weight (LIW) هستند که نرخ کاهش وزن مبنای محاسبه‌شان است. در این روش معمولا وزن مخزن تجهیز در طول زمان کاهش می‌یابد. تجهیزات LIW بیشترین کاربرد را در فید پیوسته دارند. تنوع این محصولات سبب شده این تجهیز در ظرفیت‌های پایین با نام‌هایی چون میکرودوز فیدر (Micro-doser Feeder) یا LIW Auto Feeder شناخته شود. نوع دوم تجهیزات Gain-in-Weight (GIW) هستند که در آنها مقدار وزن مواد عبوری اندازه‌گیری می‌شود و نرخ به صورت تجمعی محاسبه می‌شود. این روش اکثرا در فرآیندهایی که ماده در یک بازه زمانی مشخص جمع‌آوری می‌شود، کاربرد دارد.